মূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / অসমৰ সংস্কৃতি / কল্পবিজ্ঞান(Science Fiction):
অংশিদাৰী
Views
  • স্থিতি: সম্পাদনাৰ বাবে মুকলি

কল্পবিজ্ঞান(Science Fiction):

কল্পবিজ্ঞান(Science Fiction)ৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।

কল্পবিজ্ঞান(Science Fiction)ৰ জন্ম ক’ত,কেতিয়া আৰু কেনেকৈ হৈছিল তাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট তথ্য পাবলৈ নাই। কল্পনা আৰু বিজ্ঞানৰ দীঘ-বাণীৰে বোৱা ই হৈছে একপ্রকাৰৰ মনোৰম সাহিত্য। বিভিন্নজনে ইয়াৰ সংজ্ঞা বিভিন্ন ধৰণে দিলেও জনপ্ৰিয় এনছাইক্ল’পেডিয়া

“ব্ৰিটেনিকা”ৰ মতে কল্পবিজ্ঞানৰ সংজ্ঞা হৈছে, “সমাজ বা ব্যক্তিৰ ওপৰত প্ৰকৃত নাইবা প্ৰকল্পিত বিজ্ঞানৰ প্ৰভাৱক উপজীব্য হিচাপে লৈ সৃষ্টি কৰা কাহিনী নাইবা বেছি সাধাৰণভাৱে ক’বলৈ গ’লে, অপৰিহাৰ্য দিশ নিৰ্ণায়ক উপাদান হিচাপে বিজ্ঞানক ভিত্তি কৰি সৃষ্টি কৰা কিছু কাহিনীৰ সমষ্টি”। অন্যথা ক’ব পাৰি, “সাহিত্যৰ এই ধাৰা কিছুমান বৈজ্ঞানিক সত্য আৰু কল্পনাৰ মধুৰ মিলনৰ ফলত জন্ম হোৱা বিস্ময় সাহিত্য মাত্ৰ।”

লিপিবদ্ধ কোনো তথ্য পোৱা নাযায় যদিও মহান গ্ৰীক ব্যংগ সাহিত্যিক লুচিয়ান(১২০-১৮০)কে কল্পবিজ্ঞানৰ জন্মদাতা আখ্যা দিয়া হয়। খ্রীষ্টিয় দ্বিতীয় শতিকাতে তেওঁ “ভেৰা হিষ্ট’ৰিয়া(Vera Historia )” বা “ট্ৰু হিষ্ট’ৰি(True history)” নামৰ গ্রন্থত চন্দ্ৰলৈ যাত্ৰা কৰাৰ ওপৰত কল্পিত এক মজাৰ কাহিনী লিখিছিল।

কাহিনীৰ নায়ক এবাৰ এজাক ডাঙৰ পকনীয়া বতাহৰ মেৰপাকত পৰি চন্দ্ৰপৃষ্ঠ পায়গৈ। নায়কে তেতিয়া তেওঁৰ লগত থকা এখন যাদুকৰী দাপোনত চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰাই পৃথিৱীত ঘটি থকা সমস্ত ঘটনাৱলী পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল। তেতিয়াই তেওঁৰ সেই লিখনি যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল যদিও ইয়াৰো কেইবা শতিকাৰ পাছতহে মূল কল্পবিজ্ঞানৰ চৰ্চা আৰম্ভ হয়।

পুৰণি দিনৰে পৰা বৰ্তমানলৈকে কল্পবিজ্ঞানৰ সমগ্ৰ ৰচনা সম্ভাৰ যদি লক্ষ্য কৰা যায় তেন্তে বিজ্ঞানৰ গতানুগতিক বিষয় সমুহতকৈ কিছুমান অন্য বিষয়হে লেখকসকলে প্ৰাধান্য দিয়ে। এনেকুৱা এটা বিষয় হৈছে “মহাকাশ বিজ্ঞান”। কেইবাজনো বিখ্যাত কল্পবিজ্ঞান লেখকৰ লিখনিত মহাকাশ বিজ্ঞানৰ সৰস কাহিনী পঢ়িবলৈ পোৱা যায়।

বিচপ্ গড্উইনৰ “দ্য মেন ইন দ্য মুন(১৬৩৮)”, বিচপ্ উইলকিনছৰ “ডিস্কক’ভাৰী অফ্ এ ৱৰ্ল্ড ইন দ্য মুন(১৬৪০)”, জুল ভাৰ্ণৰ “ফ্ৰম আৰ্থ টু দ্য মুন(১৮৬৫)”, এইছ.জি.ৱেলছৰ “দ্য ফাষ্ট মেন ইন দ্য মুন(১৯০১)”, আৰ্থাৰ.চি.ক্লাৰ্কৰ “২০০১:এ স্পেচ ওডিছি ইত্যাদি। অৱশ্যে বৰ্তমান বিজ্ঞান-প্রযুক্তিবিদ্যাৰ দ্ৰুত উন্নয়নৰ জিন্ প্ৰযুক্তিবিদ্যা, ভৱিষ্যত বিজ্ঞান, কৃত্রিম বুদ্ধিমত্তা, আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞান, ইলেক্ট্র’নিক, ৰবটিক্স্ আদি নব্য বিষয়সমূহেও কল্পবিজ্ঞান সাহিত্যত স্থান লাভ কৰিছে।
আধুনিক কল্পবিজ্ঞানৰ পিতৃপুৰুষ হিচাপে আখ্যা দিয়া হয় জুল ভাৰ্ণেক। এইগৰাকী মহান কল্পবিজ্ঞান লিখকৰ হাতত প্ৰাণ পাই উঠিছিল বহুকেইখন উৎকৃষ্ট গ্ৰন্থই। ভাৰ্ণেৰ লিখনিবোৰ আছিল সীমাহীন ৰহস্য, বিজ্ঞান আৰু শিহৰণকাৰী এডভেঞ্চাৰৰ কাহিনীৰে ভৰপূৰ।

“ফাইভ উইকছ্ ইন এ বেল’ন”,“এ জাৰ্ণি টু দ্য মুন”,“ফ্ৰম আৰ্থ টু দ্য মুন”,“এৰাউণ্ড দ্য ৱৰ্ল্ড ইন এইটী ডেইজ”,“ড০অস্ক এক্সপেৰিমেনটছে এণ্ড আডাৰ ষ্টৰি’ছ” আদি তেখেতৰ দুখনমান বহুচৰ্চিত গ্ৰন্থ। তদুপৰি “এ ফ্লটিং চিটি” আৰু “ইয়েষ্টাৰডে’ এণ্ড টুমৰ’, দুখন উল্লেখযোগ্য চুটিগল্পৰ সংকলন। এইখিনিতে আন কেইগৰাকীমান জনপ্ৰিয় কল্পবিজ্ঞানৰ লেখকৰ ৰচনাসম্ভাৰ চমুকৈ দিয়া হ’ল।

মেৰী শ্যেলী(১৭৯৭-১৮৫৯):ইংৰাজী সাহিত্যৰ অতি জনপ্ৰিয় কবি প্ৰাচী ব্যাচী শ্যেলীৰ পত্নী মেৰী শ্যেলী হৈছে বিশ্বৰ প্রথমগৰাকী মহিলা কল্পবিজ্ঞান লেখিকা। মেৰীৰ উল্লেখযোগ্য ৰচনাবোৰ হৈছে- “ফ্ৰেনকেনষ্টে’ইন”,“দ্য লাষ্ট্ মেন”,“টেলছ এণ্ড ষ্ট’ৰিছ” ইত্যাদি।

এইচ.জি.ৱেলছ.(১৮৬৬-১৯৪৬):প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিজ্ঞানধর্মী ৰোমান্সৰ সৃষ্টিত এইগৰাকী লেখকৰ অৱদান সর্বজনবিদিত। তেঁওৰ কেইখনমান বিখ্যাত উপন্যাস হৈছে-“দ্য টাইম মেচিন”,“দ্য ৱানডাৰফুল ভিজিট”,দ্য ইনভিজিব’ল মেন”,“হোৱেন দ্য শ্লিপাৰ ৱেকছ” ইত্যাদি।

তদুপৰি “দ্য ষ্ট’লেন বেছিলাছ”,“টেলছ অফ স্পেচ এণ্ড টাইম” আদি বহুপঠিত চুটিগল্পৰ সংকলন।
আথাৰ.চি.ক্লাৰ্ক: ১৯১৭ চনত জন্ম লাভ কৰা এইগৰাকী লেখকৰ গ্রন্থবোৰ হ’ল-“প্ৰিলোড টু স্পেচ”,“ডলফিন আইলেণ্ড”,“দ্য গাৰ্ডেন অফ ৰামা” ইত্যাদি।

এই সকলো লিখকৰ উপৰিও লৰ্ড লিটন, এড্গাৰ ৰাইচ বাৰোজ, এড্গাৰ এলেন পো, পল এণ্ডাৰচন, ৰবাৰ্ট শ্বেকলি, এলব্ৰ্ছ হাৰ্ক্সলি, কাৰ্ল ছেগান আদি লেখকসকলেও নিজ নিজ ৰচনাৰ জৰিয়তে বিশ্ব কল্পবিজ্ঞান সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত এক সুকীয়া পৰিচয় দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

কল্পবিজ্ঞানক গল্প, উপন্যাস, নাটক, চুটিগল্প আদি বিভিন্ন মাধ্যমেৰে উপস্থাপন কৰা হয় যদিও জনপ্ৰিয়তাৰ ফালৰ পৰা চলচ্চিত্ৰ কোনো গুণে কম নহয়। কল্পবিজ্ঞানভিত্তিক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ আৰম্ভণি ঘটায় বিখ্যাত ফৰাচী যাদুকৰ “জৰ্জ মেলিছে”। তেওঁ ১৯০২ চনতে নিৰ্মাণ কৰে “এ ট্ৰিপ টু দ্য মুন(A Trip To The Moon)” নামৰ ছবিখন। সম্পূৰ্ণ ছবিখনৰ দৈৰ্ঘ্য আছিল ১৮ মিনিট আৰু ছবিখন আছিল নিৰ্বাক।

বোলছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য আগবাঢ়িছিল এইধৰণে-“স্ক্ৰীণত কেইগৰাকীমান অত্যুৎসাহী ফৰাছী যুৱ বিজ্ঞানীয়ে তেওঁলোকৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ লগত এক বৈঠকত মিলিত হৈছে; তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য হৈছে চন্দ্ৰপৃষ্ঠলৈ যাত্ৰা কৰা। উৎসুক ৰাষ্ট্ৰপতিয়েও একেষাৰে যোৱাৰ সন্মতি দিয়াত বিজ্ঞানীকেইজন এখন ডাঙৰ কেপছুল সদৃশ মহাকাশ যানত উঠি চন্দ্ৰপৃষ্ঠ পায়গৈ। কিন্তু তাত উপস্থিত হৈ তেওঁলোক তাৰ স্থানীয় বাসিন্দা সকলৰ ৰোষৰ বলি হয় আৰু তাতে বন্দী হয়।

অৱশ্যে অৱশেষত কোনো উপায়েৰে গোটেইকেইজন মহাকাশচাৰী পৃথিৱীলৈ সফল প্ৰত্যাৱর্তন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল। জৰ্জ মেলিছৰ এই নতুন ধাৰাৰ ছবিখন প্ৰদর্শন হোৱাৰ লগে লগে সমগ্ৰ ইউৰোপতে খলকনি লাগে। ইমানদিনে কিতাপৰ পৃষ্ঠাতে আবদ্ধ হৈ থকা কাহিনীভাগ “ৰীল লাইফত” যে ইমান বেছি উপভোগ্য হৈ উঠিব পাৰে তাৰ আভাস পাই হলিউডৰ নামী পৰিচালক-প্ৰযোজক সকল উঠি পৰি লাগে কল্পবিজ্ঞান বিষয়ক ছবি নিৰ্মাণত।

কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে নিৰ্মিত হয় “টুৱেণ্টী থাউজেণ্ড লীগ্ আণ্ডাৰ দ্য চী”, “ডাঃজেকেল এণ্ড মি: হাইড”, ডাইনছৰক খলনায়ক সজাই “দ্য লষ্ট্ ৱৰ্ল্ড” ইত্যাদি ছবিবোৰ। ইয়াৰ পাছত ক্রমান্বয়ে বহিৰ্বিশ্বৰ প্রাণীক লৈ “এলগ’ল”,“প্লেনেটঅৱ এপছ্”,“ষ্টাৰ ৱাৰ”,“এলফেভাই”,“একষ্ট্ৰা টেৰিষ্ট্ৰিয়েল”,“ৰবকৰ্প”,“মেট্ৰিস্ক”,“ইণ্ডিপেনডেনচ ডে”,“ৱাৰ অৱ দ্য ৱৰ্ল্ডছ”; গোলকীয় উষ্ণতাক লৈ নিৰ্মিত “ৱার্টাৰ ৱৰ্ল্ড” ইত্যাদি ছবিবোৰও দর্শকৰ মাজত প্ৰচুৰ জনপ্ৰিয় হয়।“দ্য ডে’ আফটাৰ টোম”,“মেন ইন ব্লেক”,“আই এম লিজেণ্ড” আদি ছবিবোৰত বিষয়-বস্তু ভিন্ন যদিও ছবিকেইখনৰ যোগেদি পৰিচালকে অদূৰ ভৱিষ্যতৰ এক সাৰ্থক ইংগিত দি গৈছে।

উদাহৰণস্বৰূপে,‘আই এম লিজেণ্ড’ ছবিখনত দেখুওৱা হৈছিল কিদৰে আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানক প্রত্যাহ্বান জনাই এক অচিন ৰোগৰ বীজাণুৱে নিমিষতে সমগ্র নিউয়ৰ্ক মহানগৰী ধ্বংসস্তুপত পৰিণত কৰিছিল।

কল্পবিজ্ঞান বিষয়ক বিভিন্ন গ্ৰন্থ,ছবি ইত্যাদি প্রকাশৰ উপৰি ১৮৮৬ চনত ছুইডেনৰ পৰা “ষ্টেলা” নামৰ এখন কল্পবিজ্ঞান পত্ৰিকা প্ৰকাশ কৰিছিল কেইজনমান উৎসাহী ছুইডিছ্ লেখকে। একেদৰে ১৯২০ ৰ দশকতে “এমেইজিং ষ্টৰিছ্” নামৰ এখন আমেৰিকান আলোচনীও প্রকাশ পাইছিল। পাছৰ কালত “জন ডব্লিও কেম্পবেল(জুনিয়ৰ)”ৰ দৰে বিখ্যাত সম্পাদকৰ প্ৰচেষ্টাত প্ৰকাশ পোৱা “এষ্টাওডিং চায়েন্স ফিক্সন” আলোচনীৰ যোগেদি এছিম’ভ,  আৰ্থাৰ ছি ক্লাৰ্ক, কাৰ্ল ছেগানৰ দৰে লেখকসকলে কল্পবিজ্ঞানৰ চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছিল।

বিশ্ব কল্পবিজ্ঞান সাহিত্যৰ তুলনাত ভাৰতবৰ্ষৰ কল্পবিজ্ঞান সাহিত্য এতিয়াও চালুকীয়া অৱস্থাতেই আছে। প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় বিজ্ঞানী জগদীশ চন্দ্ৰ বসুৱে ১৮৯৬ চনত প্ৰথমটো কল্পবিজ্ঞানৰ গল্প লিখি উলিয়ায়। পাৰিসাংখ্যিক দৃষ্টিকোণেৰে চালে দেখা যায় যে ভাৰতত সৰ্বাধিক মাৰাঠী ভাষাতে কল্পবিজ্ঞানৰ চৰ্চা হয়; ইয়াৰ পিছতে স্থান বাংলা ভাষাৰ।

অৱশ্যে তামিল ভাষাতো কম বেছি পৰিমাণে সাহিত্যৰ এই ধাৰাৰ চৰ্চা অব্যাহত আছে। অসমীয়া ভাষাত কল্পবিজ্ঞান সাহিত্যৰ চৰ্চা ভাৰতবর্ষত আৰম্ভ হোৱাৰো প্রায় চাৰিটা দশকৰ পাছতহে আৰম্ভ হয়। বিশিষ্ট গদ্যলেখক হৰিপ্ৰসাদ বৰুৱাদেৱে “বীৰচতিয়াৰ দেশ” শীৰ্ষক গল্পটোৰে এই চৰ্চা আৰম্ভ কৰে। গল্পটি ১৯৩৭ চনত “আৱাহন” কাকতৰ ৮ম বৰ্ষৰ,৭ম সংখ্যাত প্রকাশ পায়।

১৯৩৮ চনত নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীৰ “ৰসায়ন”, কুমুদেশ্বৰ বৰঠাকুৰৰ “এটম বোমা”, সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ “মিনি নয়জ” আদি লেখনিৰে মাত্ৰ এধানিমান লিখকে সাহিত্যৰ এই নব্য ধাৰাক ছেগা-চোৰোকাকৈ আগবঢ়াই নিয়ে। ষাঠিৰ দশকৰ পাচৰ পৰাহে অসমত কিছু বহলভিত্তিত কল্পবিজ্ঞানৰ চৰ্চা হ’বলৈ ধৰে।

ইয়াৰে কেইগৰাকীমান জনপ্ৰিয় লেখক হ’ল- ড০ বিজয়কৃষ্ণ দেৱশৰ্মা, ড০দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামী, শান্তনু তামুলী, ৰঞ্জু হাজৰিকা, বন্দিতা ফুকন, ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী, চাকিল জামাল ইত্যাদি। ইয়াৰ উপৰিও বহুকেইজন অনুবাদকে বিভিন্ন ভাষাৰ বিখ্যাত কল্পবিজ্ঞানৰ লিখনি সমূহ অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰি অসমৰ পঢ়ুৱৈ সমাজক আপ্লুত কৰাৰ লগতে কল্পবিজ্ঞানৰ প্ৰতি পঢ়ুৱৈসকলক আকৰ্ষিত কৰাত সহায় কৰিছে।

আজিৰ উন্নত বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ যুগত কল্পবিজ্ঞানৰ প্ৰাসংগিকতাক লৈ বহুতে সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চায়। এইখিনিতে কেইটামান সৰু উদাহৰণ উল্লেখ কৰিব পাৰি। বিখ্যাত জ্যোতিপদাৰ্থ বিজ্ঞানী “ফ্ৰেড হয়লে” ১৯৫০ দশকৰ আৰম্ভণিতে এটা নতুন তথ্য আবিষ্কাৰ কৰে।

তেওঁ আবিষ্কাৰ কৰে যে মহাকাশৰ তৰাবোৰৰ মাজৰ খালী ঠাইবোৰ বিভিন্ন ৰাসায়নিক অণুৰ দ্বাৰা পৰিপূৰ্ণ; যিটো তাৰ আগলৈকে কেৱল হাইড্ৰ’জেন অণুৰে গঠিত বুলি ভৱা হৈছিল। ফ্ৰেডৰ এই তথ্য কিন্তু কোনেও মানি লোৱা নাছিল যাৰ ফলত ই কোনো এখন গৱেষণা পত্ৰতে ঠাই পোৱা নাছিল।উপায়হীন হৈ ফ্ৰেডে তেওঁৰ আবিষ্কৃত সমস্ত তথ্য সন্নিবিষ্ট কৰি এখন উপন্যাস লিখি উলিয়ায় আৰু নামকৰণ কৰে “দ্য ব্লেক ক্লাউড”।

উপন্যাসখন যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হয় আৰু ফ্ৰেড কল্পবিজ্ঞান লেখকৰূপে জনাজাত হয়। কিন্তু তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে একেটা দশকৰ শেষৰফালে ফ্ৰেডৰ সেই তথ্যসমূহ শুদ্ধ বুলি প্ৰমাণিত হয়। ঠিক একেদৰে ১৭২৬ চনত “জনাথন চুইফটে” তেওঁৰ “গালিভাৰ’ছ ট্ৰেভেল” গ্ৰন্থত মংগল গ্ৰহৰ দুটা উপগ্ৰহৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল আৰু সঁচাকৈয়ে কিছু বছৰৰ পাছত উপগ্ৰহকেইটা আৱিষ্কাৰ হয়।

প্ৰখ্যাত কল্পবিজ্ঞান লিখক “আৰ্থাৰ.ছি.ক্লাৰ্কে” ১৯৪৫ চনতে কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰ সহায়ত পৃথিৱীযোৰা সংযোগ স্থাপনৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। আৰু তাৰ ঠিক ১২ বছৰৰ পাছত ১৯৫৭ চনত সঁচাকৈয়ে পৃথিৱীৰ পৰা মহাকাশলৈ প্ৰথমটো কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ পঠাবলৈ বিজ্ঞানীমহল সক্ষম হয়।

ঠিক একেদৰ ভাৰতীয় কল্পবিজ্ঞান লিখক “জয়ন্তবিষ্ণু নাৰ্লিকাৰে” ১৯৭৬ চনত এটা ধুমকেতু আৰু পৃথিৱীৰ মাজত হোৱা সংঘৰ্ষৰ সমস্যাক লৈ এটা গল্প লিখিছিল।  ১৯৮০ দশকৰ অন্তিমত ‘নাছা’ৰ বিজ্ঞানীসকল একে পৰিস্থিতিৰে সন্মুখীন হয়।

গতিকে দেখা যায় যে, এটা কল্পবিজ্ঞানৰ লেখা সাৰ্থক হোৱাৰ অন্তৰালত লেখক জনৰ অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু বাহ্যিকদৃষ্টি দুয়োটাৰে প্ৰয়োজন। এক সুস্থ কল্পবিজ্ঞান লেখাই আমাৰ চাৰিওফালৰ মানৱসমাজ খনক আৰু পৰিবেশটোত বিজ্ঞানৰ ভাল, বেয়াৰ প্ৰভাৱক প্ৰতিফলন কৰাৰ লগতে ভৱিষ্যতৰ এক উজ্বল সম্ভাৱনীয়তাৰ সাৰ্থক ইংগিত দিয়াত সক্ষম। অৱশ্যে ই সম্পূৰ্ণ নিৰ্ভৰ কৰে লিখোঁতাজনৰ নিজস্ব ভাবাদৰ্শৰ ওপৰত।

আমাৰ সমাজৰ প্ৰত্যেকৰে এক ধুনীয়া মন আছে, কল্পনাপ্ৰৱণ ভাবধাৰা আছে।তদুপৰি আমি আৱাল-বৃদ্ধ-বণিতা সকলোৱে কম-বেছি পৰিমাণে কল্পনাৰ বোকোচাত উঠি ৰং-চঙীয়া সপোনৰ ৰেখ আঁকি ভালপাঁও। তেনে এক বাৰেৰহণীয়া কল্পনাৰ লগত যদি বিজ্ঞানৰ মিলন হয়, তেন্তে সেই সাহিত্য প্ৰকৃততেই হৈ পৰে অতি বিতোপন, উপভোগ্য আৰু মনোগ্ৰাহী।

গতিকে আহকচোন আমি সকলোৱে মিলি আমাৰ নিজস্ব প্ৰচেষ্টাৰে সাহিত্যৰ এই মনোৰম,ৰোমাঞ্চকৰ ধাৰাক লুপ্তপ্ৰায় অৱস্থাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰাৰ চেষ্টাত ব্ৰতী হওঁ।

লেখক: ৰক্তিম গগৈ

উৎস: সাহিত্য.অৰ্গ

 

 

3.0
আপোনাৰ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰক

(এই লিখনি সম্পৰ্কে যদি আপোনাৰ কোনো মতামত নাইবা পৰামৰ্শ আছে তেন্তে ইয়াত প্ৰদান কৰক।)

Enter the word
দিক্‌ নিৰ্ণায়ক
Back to top