কাণফুলীৰ প্ৰকাৰ কেৰু ই কাণত পিন্ধা এবিধ বিশেষ অলংকাৰ। ইয়াক অকল সোণেৰে গঢ়োৱা হয়। কিন্তু আর্থিক অৱস্থা অনুযায়ী মানুহে বিভিন্ন ধাতুৰ পৰা কেৰু তৈয়াৰ কৰে। ই বাখৰ খটোৱা বা উকা এই দুই প্ৰকাৰৰ হব পাৰে। আগৰ দিনত ইয়াক মাত্র বয়সীয়া মহিলা সকলেহে পিন্ধিছিল। কিন্তু বর্তমানে সকলো বয়সৰ মহিলাই ইয়াক পৰিধান কৰে। এটা সময়ত এইপদ গহনাৰ আদৰ কিছু কমি গৈছিল যদিও বর্তমান কিছু পৰিশীলিত ৰূপত ইয়াৰ পুণৰ বহুলভাবে ব্যৱহাৰ হ’বলৈ ধৰিছে। ব্যৱহৃত ধাতু আৰু কাৰুকাৰ্য অনুসৰি কেৰুৰ নাম ভিন ভিন; যেনে, সোণৰ কেৰু, ৰূপৰ কেৰু, বাগ্লাম কেৰু, জাংফাই কেৰু ইত্যাদি। জাংফাই কেৰু আৰু কৰৈ দিয়া কেৰু জাংফাই কেৰু আদিতে জনজাতীয় অলংকাৰ আছিল। জনজাতীয় লোকসকলে কাণত ডিলা এডালৰ দৰে কিন্তু সন্মুখৰ ফালে বহল ফুলকটা জাংফাই পিন্ধিছিল। ভৈয়ামৰ মানুহে তাকে দেখি বাখাম কৰি অর্থাৎ বাখৰ খটুৱাই পিন্ধিবলৈ লৈছিল। জাংফাই কেৰু, উকা আৰু বাখৰ খটোৱা এই দুই বিধৰ হ'ব পাৰে। কেৰুযোৰ দেখাত শকত ঠাৰিৰে যেন দুপাহ মুকলি পদুম ফুল। পদুমৰ পাহে পাহে ডালিম বুলীয়া ৰঙা ৰঙৰ বাখৰ। ঠাৰি ডালৰ তলফালেও ওপৰৰ ফালৰ দৰে বাপ্পাম কৰা থাকে। কৰৈ দিয়া কেৰুত আকৌ সৰু সৰু বাখৰ খটোৱা লটকন কেন্দ্ৰভাগৰ চাৰিওফালে ওলমি থাকে। খঞ্জখিলি এইবিধ কাণত পিন্ধা অলংকাৰ চৰাইৰ আকৃতিত গঢ়া হয়। ই কিছু পৰিমাণে লোকাপাৰৰ দৰে। এইবিধ অলংকাৰ সোণেৰে গঢ়ি তাত বিভিন্ন বৰণৰ বাখৰ খটোৱা হয়। ই এবিধ মৰ্যাদাপূর্ণ আৰু সুৰুচিপূর্ণ অলংকাৰ। গঞ্জাৰ ই এক প্ৰকাৰৰ কাণৰ কুণ্ডল। ইয়াক কাণৰ লতিত ওলোমাই পিন্ধা হয়। টপ এটা মাত্ৰ বাখৰেৰে গঢ়োৱা কাণত পিন্ধা অলংকাৰ। বাখৰটো যিকোনো ৰঙৰ হব পাৰে যদিও সাধাৰণতে ৰঙা বা বগা ৰঙৰহে প্ৰচলন বেছি। এইবিধ অলংকাৰৰ প্ৰচলন এতিয়া কিছুপৰিমাণে কমি অহা দেখা গৈছে। টপৰ আকৃতি বিভিন্ন হ'ব পাৰে। এইবিধ অলংকাৰ সাধাৰণতে ঘৰুৱা পৰিবেশতহে পৰিধান কৰা দেখা যায়। থুৰীয়া ইও কাণত পিন্ধা এবিধ অলংকাৰ। ইয়াক অসমৰ বয়সীয়া মহিলাসকলে ব্যৱহাৰ কৰে। ই বাখৰ খটোৱা যদিও এবিধ বিশেষ ধৰণৰ অসমীয়া বাখৰেৰেহে ইয়াক বনোৱা হয়। থুৰীয়া পিন্ধিবলৈ কাণৰ লতিৰ ফুটাটো যথেষ্ট ডাঙৰ হ'ব লাগে। লোকাপাৰ: লোকাপাৰ হৈছে এবিধ আপুৰুগীয়া কাণত পিন্ধা অলংকাৰ ৷ এই অলংকাৰ বিধ প্ৰধানকৈ পিঠিয়া-পিঠিয়কৈ থকা চাৰিটা পাৰ চৰাইৰ আৰ্হিৰ ৷ সাধাৰণতে ইয়াত ৰঙা আৰু সেউজীয়া পাথৰে সোণত খচিত কৰি গঢ়োৱা হয় ৷ লোকাপাৰক অসমীয়া মহিলাৰ অতি আদৰৰ আৰু হেঁপাহৰ অলংকাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয় ৷ ই এবিধ সুচাৰুৰূপে আৰু মৰ্যাদা সম্পন্ন অলংকাৰ ৷ আহোম ৰজা আৰু ডা-ডাঙৰীয়াসকলে লোকাপাৰ পৰিধান কৰিছিল বুলি বুৰঞ্জীত পোৱা যায় ৷ আহোমৰ দিনত উৎসৱ-পাৰ্বন আদিত লোকাপাৰ পৰিধান কৰাতো পৰম্পৰাৰ দৰে আছিল ৷