<h3 style="text-align: justify; ">আগকথা -</h3> <p style="text-align: justify; ">এই গৰমৰ বতৰত মই প্ৰায়েই ২-৩ জন গুলপীয়া খজুৱতিৰ ৰোগী চাই চিকিৎসা আগবঢ়াই আছোঁ৷ উল্লেখযোগ্য যে, প্ৰতিজন ৰোগীৰেই দেহৰ চৰ্মৰ বৰণ বগা আৰু তেওঁলোক মূলতঃ শীতৰ জলবায়ুযুক্ত দেশৰ বাসিন্দা৷</p> <p style="text-align: justify; ">তেওঁলোকৰ ঘৰ ৰাছিয়া, ৰোমানিয়া, তুৰস্ক, পোলেণ্ড, গ্ৰীচ, আলবানিয়া আদি দেশত৷ কৰ্মসূত্ৰে এই উষ্ণ জলবায়ুৰ দেশ কাটাৰলৈ আহিছে আৰু তেওঁলোকে দিনটোত ৮ ৰপৰা ১০ ঘণ্টা সময় কঠোৰ শ্ৰম কৰে৷ কৰ্মস্থলীত কোনো বাতানুকুল ব্যৱস্থা নাথাকে৷ তেওঁলোকৰ শৰীৰ ঘামেৰে প্ৰায়ে ভিজি থাকে৷ তেনে এক পৰিস্থিতি আৰু পৰিৱেশৰ মাজত কাম কৰা কোনো কোনোজন লোক এই গুলপীয়া চৰ্মৰোগত আক্ৰান্ত হৈ চিকিৎসকৰ কাষ চাপে৷</p> <p style="text-align: justify; ">গ্ৰীষ্ম কালত সততে হোৱা এই ৰোগ আমাৰ দেশতো নাথাকিবৰ কথা নাই সেয়ে এই ৰোগৰ বিষয়ে এটি আলোচনা পাঠকৰ জ্ঞাতাৰ্থে আগবঢ়ালোঁ৷ ১৮৬০ চনতে গিলবাৰ্ট নামৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানীয়ে এই ৰোগৰ বৰ্ণনা পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে আগবঢ়ায়৷ শৰীৰে সাময়িক কষ্ট পোৱাৰ বাহিৰে এই ৰোগে গুৰুতৰ ৰূপ ধাৰণ নকৰে আৰু সেয়ে ইয়াক বিশেষ অপকাৰী ৰোগ বুলি গণ্য কৰা নাযায়৷</p> <h3 style="text-align: justify; ">ৰোগৰ উৎপত্তিৰ কাৰণ -</h3> <p style="text-align: justify; ">বিজ্ঞানীসকলে এই ৰোগৰ নিৰ্দিষ্ট কাৰণ এতিয়ালৈকে চিনাক্ত কৰিব পৰা নাই৷ কাৰোবাৰ মতে বেক্টেৰিয়া নহ’লে শেলুৱৈয়ে কৰা এলাৰ্জি৷ আন কাৰোবাৰমতে আকৌ ভাইৰাচ(যেনে ৬ বা ৭নং হাৰপিজ ভাইৰাচ)৷</p> <h3 style="text-align: justify; ">ৰোগৰ লক্ষণসমূহ -</h3> <p style="text-align: justify; ">সাধাৰণতে পেটৰ, ডিঙিৰ নহ’লে কাষলতিৰ তলৰ ছালত ২ৰ পৰা ৫ ছেণ্টিমিটাৰ ব্যাসাৰ্ধৰ ডিম্বাকৃতিৰ এটি গুলপীয়া বা ৰঙচুৱা ছাপৰ দৰে আকৃতি দেখা দিয়ে৷ যাক হেৰাল্ড পেটচ্ (Herald patch) বোলে৷</p> <p style="text-align: justify; ">৭ ৰ পৰা ১৪ দিনৰ ভিতৰত সৰু সৰু ৰঙা বা গুলপীয়া উখহা দাগ (Maculo popular rash) ছালত দেখা দিয়ে৷ কেতিয়াবা এনে দাগে খ্ৰীষ্টমাছ-ট্ৰিৰ আকৃতিও লব পাৰে৷ আমি ঘামচি বুলি ভবা প্ৰত্যেকটো খজুৱতি, বিজবিজনি ঘামচি নহৈ গুলপীয়া খজুৱতি ৰোগো হ’ব পাৰে৷ সকলোবোৰ দাগ দেৰ, দুমাহ বা তাৰো কিছুদিনৰ পিছত নোহোৱা হৈ যায়৷ মুখমণ্ডল, মূৰ, হাত আৰু ভৰিৰ তলুৱাত এনে দাগ দেখা নাযায়৷</p> <p style="text-align: justify; ">খজুৱতি -</p> <p style="text-align: justify; ">৬০ শতাংশ ৰোগীৰ কম বা বেছিকৈ খজুৱতি থাকে৷ কিছুমান ৰোগীৰ আনুষংগিকভাৱে আভোক, চৰ্দি, মূৰৰ বিষ, শাৰীৰিক দুৰ্বলতা আদিও দেখা দিয়ে৷</p> <p style="text-align: justify; ">বয়স-</p> <p style="text-align: justify; ">সাধাৰণতে ১০ ৰ পৰা ৩৫ বছৰৰ পুৰুষ বা মহিলাই এই ৰোগত ভোগে৷ ৬০ বছৰৰ ওপৰৰ লোকৰ এই ৰোগ হোৱা দেখা নাযায়৷</p> <p style="text-align: justify; ">ইমিউনিটি-</p> <p style="text-align: justify; ">এবাৰ এই অসুখ হলে দুনাই আকৌ হোৱা দেখা নাযায়৷</p> <p style="text-align: justify; ">সংক্ৰমণশীলতা-</p> <p style="text-align: justify; ">এই ৰোগ সংক্ৰামক নহয়৷</p> <p style="text-align: justify; ">জটিলতা-</p> <p style="text-align: justify; ">সধাৰণতে এই ৰোগে কোনো জটিলতাৰ সৃষ্টি নকৰে৷ চৰ্মৰ বৰণ ক’লা কিছুলোকৰ ছালত অসুখৰ পিছত মূগা দাগ বহুদিনলৈ থাকি যাব পাৰে৷ আন কিছুমানৰ ৰোগাক্ৰান্ত অংশত ছালৰ বৰণ ডাঠ (Hyperpigmentation) বা পাতল (Hypopigmentation) হব পাৰে৷</p> <h3 style="text-align: justify; ">ৰোগৰ চিনাক্তকৰণ -</h3> <p style="text-align: justify; ">ৰোগৰ বৰ্ণনা আৰু লক্ষণসমূহৰ পৰা ৰোগ চিনাক্তকৰণ সহজে কৰিব পাৰি৷ তথাপিও সন্দেহ ওপজাব পৰা আন কিছুমান ৰোগ হ’ল- খৰ (Eczema), ৰিংৱৰ্ম, চৰিয়াচিচ, চিফিলিচ আৰু বগাচোম (Tinea versicolor)৷ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে ৰোগ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ ছালৰ বায়’প্সি কৰিব পাৰি৷ ফাংগাছ বা শেলুৱৈ চিনাক্ত কৰিবলৈ পটেচিয়াম পেৰ’ক্সাইডৰ সহায় লব পাৰি৷ চিফিলিচৰ সন্দেহ হ’লে তাৰ নিৰ্দিষ্ট পৰীক্ষা কৰিব লাগিব৷</p> <h3 style="text-align: justify; ">ৰোগৰ চিকিৎসা -</h3> <p style="text-align: justify; ">পোনতেই সোঁৱৰাই দিওঁ এই ৰোগৰ সময়ৰ লগে লগে নিজে নিজে উপশম ঘটিব পাৰে৷</p> <p style="text-align: justify; ">*ছালৰ জ্বলা-পোৰা, বিজবিজনি আদি কষ্টৰ নিৰাময়ৰ বাবে- কেলামিন, মইষ্টাৰাইজাৰ, মেণ্ঠল লোচন৷</p> <p style="text-align: justify; ">*খজুৱতি কমাবলৈ-এণ্টিএলাৰ্জিক দৰৱ যেনে ফেক্সডিন, ল’ৰাটিডিন, চেট্ৰিজিন৷</p> <p style="text-align: justify; ">*ষ্টেৰয়ড- খোৱা (প্ৰেডনিচলন, বিটামিঠাচন) আৰু লগোৱা ক্ৰীম (হাইড্ৰকৰ্টিচন)৷</p> <p style="text-align: justify; ">*এণ্টিভাইৰেল- এচাইক্লভিৰ নহলে ফেমিচাইক্লভিৰ কোনো কোনোৱে প্ৰয়োগ কৰে৷</p> <p style="text-align: justify; ">*এৰিথ্ৰমাইচিন এণ্টিবায়টিকৰ প্ৰয়োগ বিবাদজনক৷</p> <p style="text-align: justify; ">*সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি আৰু আলট্ৰাভায়লেট ৰশ্মিৰ প্ৰয়োগ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি৷</p> <p style="text-align: justify; ">*গৃহ চিকিৎসা আৰু প্ৰাথমিক প্ৰতিবিধান:</p> <p style="text-align: justify; ">*গৰম পানীৰে গা নুধুব৷ ৰোগীয়ে শীতল জলেৰে স্নান কৰাটো বাঞ্ছনীয়৷</p> <p style="text-align: justify; ">*গা-ধোৱা পানী অ’টমিল মিহলাই লব পাৰে৷</p> <p style="text-align: justify; ">*কপাহী কাপোৰ পিন্ধিব৷ শৰীৰ শুকুৱাই ৰাখিবৰ প্ৰয়াস কৰিব৷</p> <p style="text-align: justify; ">*অসুখৰ সময়ত কছৰৎ নকৰিব৷</p> <p style="text-align: justify; ">*ফলমূল আৰু শাকপাচলি বেচিকৈ খাব৷</p> <p style="text-align: justify; ">*পানী যথেষ্ট পৰিমাণে গ্ৰহণ কৰিব৷</p> <p style="text-align: justify; ">*৩ মাহলৈ এনে ৰোগৰ উপশম নঘটিলে চিকিৎসকৰ কাষ চাপিব৷</p> <p style="text-align: justify; "><b><i>লেখক: ডাঃ ভূপেন শইকীয়া</i></b></p> <p style="text-align: justify; "> </p>